Informatiemarkt

 

Nu de zomervakantie weer voorbij is neemt de bedrijvigheid in de bibliotheek weer toe. Het traditionele cursus- en activiteitenseizoen staat op het punt van beginnen dus was het tijd voor een gezamenlijke informatiemarkt van onze medewerkers digitale inclusie, Seniorweb en de coördinator van Taalpunt. 

 

Op deze markt kon men informatie krijgen over hulp en ondersteuning op zowel digitaal als taalkundig gebied. Er kon worden ingeschreven voor diverse cursussen om digitaal sterker te worden. En er was allerlei informatie over taallessen, taalbuddy’s, het taalcafé en andere activiteiten van het Taalpunt.

 

De organisatie kunnen tevreden terug kijken op de belangstelling. Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat er een aantal vrijwilligers is gerekruteerd, er zijn weer voldoende inschrijvingen voor diverse cursussen en er is veel informatie uitgewisseld. Kortom, een goed bezochte en geslaagde informatiemarkt.

 

Seniorweb biedt algemene digitale hulp

heel veel informatie 

coördinatoren van Digitale inclusie en Taalpunt

het was een gezellige drukte

 

De hulplijn

 

De bibliotheek heeft dienstverlening hoog in het vaandel. Elke vraag proberen wij een antwoord op te vinden. Het lukt ons niet altijd maar vaak kunnen wij dan doorverwijzen naar anderen om verder te helpen zoeken naar het antwoord. Soms is dat niet eenvoudig en worden we uitgedaagd in het creatief denken.

 

Soms gebeurt het wel eens dat mijn Engels niet voldoende is om met het Engels van de klant te communiceren. Dat is lastig want daardoor worden zowel de klant als ik zenuwachtig en daar lijdt ons Engels dan weer onder. Dat is vervelend omdat ik de klant zo goed mogelijk wil helpen maar wordt tegen gehouden door een taalbarrière.

 

Enige tijd geleden gebeurde het me weer. Een vriendelijke vrouw meldt zich bij de balie en vraagt in het Engels of ik kan helpen bij het printen van wat documenten.

Ik ga met deze dame samen aan de slag maar we lopen vast op het moment dat ze haar internetpagina van haar mail moet openen. Ze weet haar wachtwoord niet meer. Ik geef haar even wat rust en ruimte en probeer ondertussen te bedenken hoe we toch haar bijlagen kunnen printen. Ze heeft al betaald voor het printen dus ik besluit het mailadres van de bibliotheek te geven zodat ze het daar naar toe kan sturen en ik het kan printen.

De klant is blij met de geboden mogelijkheid en probeert de bijlage te verzenden. Helaas krijg ik geen mail binnen. De klant probeert het nogmaals maar wederom krijg ik geen mail binnen. Ik vraag of ik even mag meekijken. Dat mag van de vriendelijke klant maar daar schiet ik helaas niets mee op want haar telefoon staat in het Cyrillisch schrift. Nou ben ik best talig, maar het lukt me niet daar snel wijs uit te worden.

Ik probeer het eens met het voordoen in mijn eigen mailbox maar dat is haar bijna net zo’n abracadabra als haar telefoon dat voor mij is.

Mijn hoofd piept van het kraken van mijn hersenen en dan heb ik een ingeving. Er is een reden dat ik het Cyrillisch schrift zo snel herkende, de vriendin van mijn dochter is Belarussisch en heeft haar telefoon ook op Russisch staan. Toevallig is ze bij ons thuis dus ik besluit er een telefoontje aan te wagen.

Vijftien minuten laten staan dochter en vriendin in de bibliotheek. Ik stel vriendin en vriendelijke klant aan elkaar voor, er ontstaat een gesprek en al snel zie ik opluchting op het gezicht van mijn klant verschijnen. Nog geen minuut later heb ik het bestand en mijn mail en kan ik mijn klant blij maken met haar documenten.

 

Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik de rest van de middag trots ben geweest op mijn eigen vindingrijkheid. Ik blij omdat ik mijn klant tevreden heb gesteld, klant blij omdat ze haar documenten geprint heeft, vriendin van dochter blij omdat ze in haar moedertaal iemand heeft kunnen helpen. Driewerf hoezee!

Het informatiepunt digitale overheid

 

In de afgelopen weken heb ik een paar keer meegekeken met een medewerker van het IDO, het informatiepunt digitale overheid. Hoewel ik in theorie ongeveer weet wat het IDO is en wat hun medewerkers doen was ik nieuwsgierig hoe dit er in de praktijk uit ziet.

Ik ging met Alietje in gesprek over haar werkzaamheden en keek mee hoe zulke hulpvragen worden aangepakt.

 

Het informatiepunt bestaat al langer maar is in opdracht van de overheid sinds januari enorm uitgebreid. Bibliotheken zijn nu verantwoordelijk voor het uitrollen van goed bereikbare, regelmatig bezette ontmoetingsplekken van het informatiepunt. Zo werd er aan gestuurd op samenwerking tussen bibliotheken en wijkcentra om het IDO voor zoveel mogelijk mensen laagdrempelig toegankelijk te krijgen.

 

Het succes van de nieuwe uitrol is wisselend. Op sommige plekken komen geregeld mensen om advies vragen. Op andere plekken lijkt de hulpvraag minder aanwezig, of weten mensen de weg naar het IDO nog niet te vinden.

 

De onbekendheid van het IDO speelt de medewerkers nog wel eens parten. Veel mensen hebben geen flauw idee waar IDO voor staat of wat ze kunnen verwachten. De werkzaamheden zijn misschien heel makkelijk te verwoorden. De betekenis achter die woorden is vele malen groter dan men op het eerste gezicht vermoeden zal.

In een zin is het IDO een laagdrempelige punt waar men terecht kan voor allerhande hulp en ondersteuning met alles wat met de digitale overheid te maken heeft.

Bij digitale overheid dacht ik in eerste instantie aan hulp bij DIGID en de mijn overheid berichtenbox. Dat klopt maar het gaat heel veel verder.

Vragen en adviezen gaan alle kanten op. Zo is er hulp bij DUO, kan men er terecht met vragen over Thuiskompas, de site voor sociale huurwoningen en ook over het cjib, de instantie van de verkeesboetes. Ook wordt er geholpen met de weg vinden naar het donorregister, het wegwijs worden met computers of aanvragen van huishoudelijke hulp.

 

Het Ido lost geen dingen op. Het helpt zoeken naar de plek waar een oplossing kan worden gevonden. Dit aan de ene kant omdat veel dingen onder privacygevoelig kan zijn (avg) en aan de andere kant omdat er veel instanties zijn om te helpen. Meestal wordt er dan ook verwezen naar een plek waar een oplossing kan worden gevonden. Soms is dit een website, een andere keer een instantie als MEE, Welzijn of Seniorenweb. De belangrijkste taak van een IDO-medewerker is dan ook het helder krijgen van de hulpvraag en een passend advies vinden in de digitale jungle.

 

Op dit moment lijkt het er voor mij op dat het IDO ook wordt gebruikt om in kaart te brengen welke vragen er spelen onder de bevolking en welk deel van hen tegen problemen op digitale gebied aanloopt. Er moet namelijk enorm veel geregistreerd worden. Volledig anoniem natuurlijk maar leeftijd en geslacht worden geregistreerd even als de vraag en de tijd die men kwijt was aan het advies. Deels nuttig om te weten wat je doelgroep nou eigenlijk precies is, deels tijdrovend omdat er in registratie nou eenmaal veel tijd gaat zitten. Geregeld is een medewerker evenveel tijd kwijt aan het adviesgesprek als aan het registreren ervan.

 

Hoewel ik nog lang niet alle aspecten van het IDO heb gezien heb ik veel bijgeleerd over hun werkzaamheden. Het is zoveel meer dan helpen bij een DIDID-aanvraag of het ondersteunen bij het installeren van een app. Het is in mijn ogen een gids in het oerwoud van websites, regelgeving en digitale informatie.

 

Openingstijden Informatiepunten:

Bibliotheek: Dinsdag 11:00 - 14:30 uur
Wijkpunt De Poele: Dinsdag 09:00 - 10:30 uur (even weken)
Wijkpunt Oosterboer: Dinsdag 09:00 - 10:30 uur (Oneven weken)
Spectrum Medisch Centrum: Dinsdag 15:00 - 17:00 uur
Servicepunt Nijeveen: Dinsdag 15:00 - 16:30 uur (oneven weken)
Wijkpunt De Koeberg: Dinsdag 15:00 - 16:30 uur (even weken)

 

 

 

Cultuurtraject+

 

Als het gaat om een samenwerking op cultureel gebied werkt de bibliotheek graag mee. Soms met mankracht, marketing en organisatie maar ook geregeld met het verschaffen van ruimte. Voor diverse tentoonstellingen zijn er raamwerken, vitrinekasten en/of toontafels.

Een mooi voorbeeld van zo’n tentoonstelling is momenteel in de bibliotheek te zien. Verspreid over diverse locaties in de bieb zijn er kunstwerken, collages en posters te zien die zijn gemaakt door de onderbouw klassen van het voortgezet onderwijs in Meppel.

De diverse scholen voor voortgezet onderwijs en gemeente werken samen in een project dat Cultuurtraject+ heet. Vorig jaar was de eerste editie en stond het leescafé vol met objecten gemaakt van zwerfafval. Op deze manier werd er niet heel veel geleerd op het gebied van kunst maar werden de leerlingen zich ook bewust van het zwerfafvalprobleem.

 

Dit jaar sluit het onderwerp nog beter aan bij de bibliotheek. Het thema is namelijk ‘Kunst, boeken & poëzie’. Wat is nou een betere plek om de objecten die zijn ontstaan uit dit thema tentoon te stellen dan de bibliotheek? Daar vind je alles rond boeken, poëzie, dichters, schrijvers en kunst.

 

We hebben geprobeerd de prachtige dingen die zijn gemaakt te vangen in foto’s maar voor een echt goede indruk valt het zeker aan te raden naar de bieb te komen om de diverse kunstwerken in het echt te aanschouwen.

de foto's zijn gemaakt door mijn collega-vrijwilligers Alper en Marion. Nogmaals heel veel dank voor jullie medewerking.